Zrozumienie historycznego podziału liter pozwala znacznie łatwiej zarządzać wyglądem tytułów, nagłówków czy przypisów. Sformułowania majuskuły, minuskuły i mediuskuły to klasyczne, wywodzące się z dawnego piśmiennictwa określenia na wielkie litery (wersaliki), małe litery tekstowe oraz znaki o pośredniej wysokości. Poznaj szczegóły:
Majuskuła – wielka litera alfabetu (skrót ang. caps), nazywana również wersalikiem. Charakteryzuje się jednakową wielkością, choć litery J oraz Q mogą stanowić wyjątek w niektórych krojach pisma, gdyż wychodzą poza podstawową linię pisma.
Minuskuły – (skrót ang. minuscules) to małe litery alfabetu, nazywane również literami tekstowymi. Część minuskuł posiada wydłużenia górne i dolne liter, co powoduje różną ich wysokość.
Mediuskuły – inaczej kapitaliki (skrót ang. small caps). Litery wyglądają jak majuskuły, ale sięgają nieco powyżej wysokości x, choć oczywiście są wyjątki. Kapitaliki nie są pomniejszonymi wersalikami, są specjalnie zaprojektowanymi przez projektanta znakami pisma, z odpowiednio dobraną grubością kresek. Mają dobrze współgrać z wielkimi i małymi literami danego kroju pisma.
Jeśli chcesz przełożyć tę teorię na praktykę w składzie, sprawdź materiały w Akademii:
1. Automatyzacja całego procesu składu tekstu: Katalog Wyrażeń Regularnych (GREP)
2. Gotowe makiety do samodzielnego składu tekstu wraz z najlepiej zaprojektowanymi krojami pisma: Makiety i Arkusze Doboru Pisma
oraz pozostałe produkty w Akademii.