Skład tekstu – motto

Krótkie cytaty pochodzą na ogół z innych dzieł. Mogą mieć charakter krótkich notek umieszczanych w obszarze opuszczenia kolumny. Warto zatem skrupulatnie wyznaczyć ten obszar.

Umieszczenie motta

Miejsce pod tytułem rozdziału nie jest jedynym, gdzie może pojawić się motto. Możemy go umieszczać również do całości dzieła. Wtedy powinno się znaleźć na oddzielnej stronie nieparzystej poprzedzającej pierwszy rozdział. Kolejną stronicę pozostawiamy wolną.

Motto możemy umieścić nad tytułem dzieła, gdy przylega do tekstu lub pod nim, jeśli zamyka kolumnę od góry. Z reguły umieszczajmy motto po prawej stronie kolumny. Spójrzmy na poniższy przykład.

Pismo do składu motta

1. Motto może być składane pismem w odmianie regularnej lub kursywą.
2. Stopień pisma użyty do formatowania motta powinien być o 1, 2 stopnie mniejszy niż wielkość pisma dziełowego.
3. Maksymalna szerokość motta to 2/​3 szerokości kolumny. Gdy mamy do czynienia z mottem, będącym fragmentem poematu czy poezji, umieszczamy go tak, by najdłuższy wiersz kończył się równo z brzegiem tekstu dziełowego.
4. Gdy mamy do czynienia z prozą, nazwisko autora motta można składać ciągiem za tekstem motta, wtedy umieszczamy go w nawiasach lub w osobnym wierszu poniżej już bez nawiasu.
5. Jeśli motto to fragment poezji – nazwisko autora, tytuł dzieła, skąd pochodzi motto, należy podać w osobnym wierszu.
6. Dane źródłowe motta (nazwisko autora i tytuł dzieła skąd pochodzi motto) umieszczone w osobnym wierszu, składamy pismem o 1 stopień mniejszym niż tekst motta. Jeśli motto składamy pismem regularnym, dane źródłowe kursywą i odwrotnie. Można również dodatkowo wyróżnić autora, składając jego nazwisko kapitalikami. Spójrzmy na przykład.

Gdy w dziele ma wystąpić dedykacja i motto, wówczas dedykację umieszczamy na drugiej (parzystej) stronie czwórki tytułowej, a motto na oddzielnej, nieparzystej stronie poprzedzającej stronę z rozdziałem.